غلاء المهور
بحبك ايوى ما انكرشى وحبك نار
لكن تقولي طلباتك بلا استهتار بلا استكبار
أنا غلبان
لا عندى ياقوت ولا مرسيدس ولا مرجان
لا عندى قصور ولا حشم ولا خدام
ولا هاخدك وألف العالم بين البلدان
لكن فارس
لكن فارس ومش غلبان
بحور الحب جوايا بلا شطآن
عندى صدر تنامى علية تلاقى امان تلاقى حنان
عندى زراع لما يضمك تلاقي الشهد يغمرنا
وشفايف تدوب دوبان
ولسه يامة فى ب حورى كتير أسرار
وأنا غلبان لكن هيمان
أنا فارس ومش غلبان
مدى ا ديكى هلمسها تلاقى رعشة صوابعنا كما الاوتار
دق القلب يعزفها تسير الحان
يسمعها البلبل يغير منها تقولى كمان
مدى إيديك معايا مهرك لكن شرعى كما الاديان
مدى إيدك هتلاقينى نبع حنان
مدي إيدك واشربي بلا حرمان
عمر الفلوس ما اشترت مره فى يوم انسان
وانا الانسان
بحبك أنا
وانا هيمان انا تعبان
أنا غلبان لكن فارس
لكن فارس ومش غلبان
مدى ايديكى أنا سعدك
أنا انسان
مدى إيدك واسمعى
كلمه قالوها اهل زمان
عمر الفلوس ما اتسببت
ابدا فى راحة البال
ولا مره فى يوم عوضت
لحظه واحده حنان
اعقلى وفكرى قبل فوات الاوان
ويالا مدى اديكى وتعاليلى اوام
نفسى آكل من ا ديكى
ونعيش سوا فى مكان
ونسمع الأغانى ونرقص كمان عالناى
مدى إيدك معايا مهرك لكن شرعى
كما الاديان
وأنا عاشق
أنا فارس ومش غلبان
(وائل عمر)
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق